Święty Kazimierz urodził się w 1458 roku jako syn króla Kazimierza IV Jagiellończyka i królowej Elżbiety Rakuszanki. Od najmłodszych lat wyróżniał się głęboką religijnością, wrażliwością na potrzeby ubogich oraz zamiłowaniem do nauki. Wychowywany był w duchu odpowiedzialności za państwo i dobro wspólne. W historii zapisał się jako władca sprawiedliwy, pokorny i oddany służbie ludziom. Zmarł bardzo młodo – w wieku 25 lat – w 1484 roku w Grodnie, a już w XVII wieku został ogłoszony świętym. Do dziś jest patronem Litwy oraz młodzieży.

Wspomnienie św. Kazimierza jest również dobrą okazją, aby przypomnieć o innym władcy noszącym to imię – królu Kazimierzu Wielkim, który odegrał szczególną rolę w historii Opoczna.

Opoczno jest miejscowością o wielowiekowej historii sięgającej wczesnego średniowiecza. Prawdopodobnie wyrosło z osady handlowej rozwijającej się w rejonie dzisiejszego kościoła pw. św. Marii Magdaleny oraz ulic Staromiejskiej i Stodolnej. Teren ten, określany później jako Staromieście, stanowił ośrodek wymiany handlowej dla okolicznych terenów i należał do kasztelanii żarnowskiej.

Pierwsza znana wzmianka źródłowa o Opocznie pochodzi z 1284 roku, kiedy książę Leszek Czarny nadał miejscowość na uposażenie kolegiaty sandomierskiej.

Najważniejszy etap rozwoju miasta przypada jednak na XIV wiek, w okresie panowania króla Kazimierza Wielkiego. Władca przeprowadził reorganizację Opoczna i przeniósł miasto na nową lokalizację, koncentrującą się wokół dzisiejszego placu Tadeusza Kościuszki. Wytyczono tam rynek o kształcie zbliżonym do kwadratu, z którego wychodziły główne ulice miasta. W jego otoczeniu znajdowały się kamienice mieszczańskie, ratusz, kościół parafialny, dwór wójtowski oraz inne obiekty o charakterze administracyjnym i gospodarczym.

W 1365 roku Kazimierz Wielki przeniósł Opoczno na prawo magdeburskie, które zapewniało mieszkańcom m.in. wolność osobistą, dziedziczne posiadanie gruntów oraz autonomię sądową. Miasto zostało również znacząco powiększone – obejmowało około 100 łanów frankońskich ziemi.

Za panowania Kazimierza Wielkiego Opoczno zostało otoczone murami obronnymi zbudowanymi z kamienia wapiennego. Mury o długości około 950 metrów obejmowały obszar około 6 hektarów i posiadały bramy prowadzące do miasta od strony głównych traktów handlowych.

W tym samym czasie powstał także zamek królewski, usytuowany w południowym narożniku miasta nad rzeką Drzewiczką. Był to typowy zamek miejski, który przez kolejne stulecia pełnił funkcję siedziby starostów opoczyńskich i centrum starostwa grodowego.

Dziedzictwo Kazimierza Wielkiego pozostaje ważnym elementem tożsamości miasta. W 2025 roku Opoczno obchodziło 660-lecie nadania praw miejskich, które stało się okazją do licznych wydarzeń historycznych przypominających o średniowiecznych początkach miasta.

Jednym z najbardziej widowiskowych wydarzeń był korowód historyczny, który 30 maja przeszedł ulicami Opoczna. W barwnym orszaku uczestniczyli mieszkańcy miasta, uczniowie szkół i przedszkoli, harcerze, seniorzy oraz grupy rekonstrukcyjne. Na trasie pochodu młodzi aktorzy z grupy teatralnej Sermo zaprezentowali sceny z historii Opoczna.

Finał wydarzenia odbył się przed Zamkiem Kazimierzowskim, gdzie monarcha symbolicznie potwierdził słuszność nadania Opocznu praw miejskich i przekazał klucze do miasta burmistrzowi Opoczna oraz delegacji z partnerskiego Opoczna w Czechach.

Historia sprzed ponad sześciu wieków wciąż pozostaje żywa i przypomina o średniowiecznych korzeniach Opoczna oraz o dziedzictwie, które do dziś kształtuje tożsamość miasta.